Afscheid van de bergen
De laatste dag in Oostenrijk…. Jammer hoor, maar we hebben twee prachtige weken achter de rug en hadden begin juli een buitenlandse vakantie al afgeschreven door de coronagevallen thuis en de steeds strenger wordende maatregelen. Tot we er 3 dagen voor vertrek achter kwamen dat Ruud in Oostenrijk met 1 vaccinatie al 3 maanden welkom is en met de tweede vaccinatie al na 1 dag. Op 19 juli zouden zowel Liske als Krista een bruikbaar bewijs van genezing hebben, dus hadden we op vrijdagavond 16 juli ineens 2 campings en een tolvignet geregeld, op zaterdag en zondag de bevestiging gekregen dat het tolvignet verwerkt was en we op de eerste 2 campings welkom waren. Ruud heeft in het weekend voor vertrek nog vreselijk veel in orde gemaakt in de camper, zodat we een goede campertestvakantie konden starten en op maandagmorgen waren we vetrokken. En nu zit het er ineens alweer bijna op. De laatste dag in Oostenrijk startte al vroeg, want Liske had kramp in haar linker kuit rond 5.45 uur en durfde daarna niet meer te gaan slapen. Na nog wat gewoel volgde een vroeg bezoek aan de douche om toch wat te doen te hebben om daarna lekker in het zonnetje te gaan zitten buiten. Ruud was daardoor ook vroeg wakker en ook vroeg gaan douchen. Krista hebben we om 8.15 uur ook wakker gemaakt (thuis kan ze wel weer uitslapen), zodat we vroeg op pad konden. We zijn in het Kleinwalsertal gebleven en met de bus op stap gegaan. Van de camping hadden we kaarten gekregen om in Oostenrijk gratis met de bus te reizen en we hebben daar ook nog een dagkaart op laten zetten om van alle bergbanen gebruik te maken. In de dorpjes hier zagen we de afgelopen dagen vreselijk veel drukte en in de middag kon het weer gaan regenen, dus meerdere redenen om wat vroeger dan anders op stap te gaan. Half 10 zaten we in de bus en ruim 40 minuten later stapten we net over de Duitse grens bij de Söllereckbah weer uit (een ondertussen tot aan alle deuren volgepropte bus met toeristen). Daar hebben Ruud en Krista gerodeld. Deze baan was maar 850 meter lang, dus de tocht was in een zucht weer voorbij, maar het was leuk. Daarna zijn we met de eerste bergbaan naar boven gegaan en zijn van daaruit naar het Oostenrijkse dorp Riezlern gelopen. Volgens de dame op de camping zou dat 1 uur lopen zijn, maar dan deed ze het waarschijnlijk hardlopen. De route was veel rechtuit en op sommige stukken flink dalend, dus we liepen in een leuk tempo, maar we zijn veel langer dan 1 uur onderweg geweest. In Riezlern was toch weer vrij veel gesloten tussen de middag, maar gelukkig was er toch nog wel iets open en zijn we bij de Kanzelwandbahn weer de bergen in getrokken. Bijna 900 meter gingen we omhoog en boven was het ijzig koud. Het was onze bedoeling om daarvandaan nog naar een gondelbaan in Duitsland te lopen en die heen en terug te nemen, maar toen we boven de weersomstandigheden zagen en dat het zeker 5 kwartier lopen was naar de volgende gondelbaan (en dus ook 5 kwartier weer terug), hebben we daarvan afgezien en zijn weer met de Kanzelwandbahn naar beneden gegaan. Terug in Riezlern zijn we op de bus gestapt naar Hirschegg en later hebben we weer een stukje met de bus gereden naar Mittelberg. In beide plaatsen hebben we langs de winkeltjes geslenterd en een bergbaan, zowel naar boven als weer naar beneden genomen. We hebben ondertussen ook een winkeltje gevonden die ons een postzegel voor een ansichtkaart kon verkopen, maar we hadden voor Krista’s vriendin een kaart met envelop uitgezocht en de verkoopster wist niet wat er dan op geplakt moest worden. Dat wist men op het postkantoor in Riezlern en die was nu juist 2 uur gesloten tussen de middag. Toen hebben we maar 2 postzegels gekocht en op de envelop geplakt. Dat moet genoeg zijn. Het gaat weer goed met Krista’s vriendin. Ze is weer in staat om haar telefoon te gebruiken en voelt zich weer goed. Hopelijk mag ze snel het ziekenhuis verlaten. Na het doen van de laatste boodschappen bij de supermarkt, hebben we nog bij een restaurant een heerlijk zelfgemaakt ijsje genuttigd. Terwijl Liske in Mittelberg een brievenbus zocht, kwam ze langs een stukje openbaar groen, waar diverse beroemde Alpen bloemetjes bloeiden, waarvan er 1 in de bloemenpers van Krista is beland. Daarna hebben we de bus naar de camping weer opgezocht. We hebben nog een half uurtje droog buiten kunnen zitten, nadat er in de middag af en toe wat spetters naar beneden kwamen, maar daarna viel er weer zoveel regen dat we binnen hebben moeten koken, eten en ons verder vermaken.
